چهار ساعت دیگه باید پاشم از خونه بزنم بیرون و برم پیِ کارهام. گرسنگیِ نصفه شب ولی راه به خواب نمی دهد. نان و پنیر و عسل و شیر. بعد هم خوابی کوتاه. امید که از پا نیفتم.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
درباره من
- فریده
- می نویسم. تو بگیر ردی از حال که می خواهم بماند، در موم مثل نیاکان مصری ام. یا روی سنگی به تقلید از مادرِ طبیعت. می نویسم. گاهی به امیدِ خوانده شدن، ولی اغلب برای اینکه خودم بتوانم از توی افکارم بیایم بیرون و بایستم و از دورترک نگاهشان کنم. می نویسم. هر روز. می نویسم. نوشتن، همین و تمام
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر