آگاهی مثل مرضی لاعلاج است. چشمی که باز شد را به زور نمی شود بست. آگاهی مسئولیت می آورد. یک بار لعنتی که به یک آن می تواند به انبانی که بر دوش داریم اضافه شود. مسئولیت دلهره می آورد. خیال های آشفته ی پایی لزران و باتلاق های مخفی...
پس نوشت. نگرانی ندارد. مادر طبیعت است دیگر. می آید و با خودش دلهره و آشفتگی می آورد چند روزی. دلهره های کوه گونه ای که از کاهی بر آمده اند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر