۱۳۹۱ اسفند ۱۶, چهارشنبه

چهارصد و چهل و چهار

این هفته از آن هفته هاست که از همان اول مدام احساس می کنم رو به اتمام است و کلی کار ناتمام مانده. حال بی خودی است این شتاب زدگی آمیخته به دلهره. امشب رفتم کارنگی هال. رهبر گروه کر دانشگاه اجرا داشت و بلیط داده بود بهمان. لذت بخش بود. این آهنگ را خیلی دوست داشتم. خودمان هم هفته ی پیش تمرین اش کردیم.
زندگی است و مواهب ساده ی کوچک...

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر