۱۳۹۱ مهر ۱۳, پنجشنبه

سیصد و سی و چهار

درِ لپ تاپ را باز می کنی و یادداشتش را می بینی. یادداشت های گاه و بی گاهی که در گوشه و کنار برایت می گذارد خودِ شوق اند. خنده ی فروخورده ی کسی که نمی تواند شوق اش را از دیدنِ اینکه توانسته غافلگیرت کند پنهان کند. بارِ خشمت را سبک می کند. ماجرایِ بی سر و تهی که تازه شنیده ای.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر