امروز حواسم خیلی پرت است. این را از مقاله ای که سه ساعت است بهش خیره شده ام و سر جمع دو پاراگرافش را خوانده ام می گویم. می خواهم بروم برای خودم رب انار بگیرم، فسنجان درست کنم امشب. آشپزی خوبی اش این است که آن قدر تمامِ حواسِ آدم را درگیر می کند که جایی برای حواس پرتی نمی گذارد. بوی خوش و رنگ ها و صداها، و تماس. و از همه مهم تر، مزه ها... آدم باید حواسش را به کار بگیرد وگرنه تنبل می شوند.
بهتر است بروم مغازه یی که امیدم است که رب انار داشته باشد. رب انار. و عرق بهار نارنج و عرق نعنا اگر داشته باشد.
بروم تا دیر نشده.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر