تردید آفتِ آرامش است. دوراهی ولی اجتناب ناپذیر است. وسوسه، خستگی. لغزش. خسته ام امروز. خسته ام این روزها. از حساب و کتاب کردن. از امید بستن و از این ستون به آن ستون رفتن. از نصفه نیمه بودن. از درد را به درد پاک کردن. دلم می خواهد بروم توی غار چند وقت. تمامِ دردها و وابستگی ها را بگذارم بیرون غار و بروم توی تاریکی و خلوت...
درباره من
- فریده
- می نویسم. تو بگیر ردی از حال که می خواهم بماند، در موم مثل نیاکان مصری ام. یا روی سنگی به تقلید از مادرِ طبیعت. می نویسم. گاهی به امیدِ خوانده شدن، ولی اغلب برای اینکه خودم بتوانم از توی افکارم بیایم بیرون و بایستم و از دورترک نگاهشان کنم. می نویسم. هر روز. می نویسم. نوشتن، همین و تمام
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر