آشفته ام این روزها. امروز بیشتر شاید. نمی دانم و می دانم. دلم خوابِ زمستانی می خواهد. دلم بی برقی می خواهد. دوری از تکنولوژی. دوری از هر تنش. یک جایی کنارِ یک دریایی که پر از آدم نباشد، یک کلبه ای با پنجره های رو به دریا. و یک ننو روی ایوان، رو به دریا. خوابِ آرامِ بعد از ظهرِ شرجیِ ساحل.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر