این را چندین و چندبار با صدای بلند گوش دادم. حسرت و خاطره و اسارتی که درش هست. غمی که چهره ی همه ی این آدم ها را پوشانده. از بهترین موزیک ویدیوهایی است که تا حالا دیده ام. پر از قصه، پر از راز، پر از زندگی های فراموش شده، زندگی های خاک شده.
امروز انگار زندگی و قصه و همه چیز در دلم می جوشد. دلم صندلیِ ننویی می خواهد و آتشِ توی شومینه و قلم و کاغذ...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر