ملاقاتِ آدمِ سرزنده سرِ حال می آورد. از آن بهتر این است که آن آدمی که نمودِ سرزندگی است به آدم بگوید شور و شوقِ تو مرا به شوق آورد. آدم خوش می شود. مست می شود و مست می ماند حتی بعد از یک روزِ تمام.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
روز که تمام نمی شود با غروب آفتاب. حتی با نیمه شب. لحظه هایی هستند که انگار کن فریادی در کوهستان، روز هم که تمام شود، موقعی که چشمانت را می بندی که بخوابی پژواک شان در سکوت شب طنین انداز می شود: بازمانده های روز
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر