توی سمینار نشسته ایم. درباره ی بدیهیاتِ کار حرف می زند. به موقع حاضر شوید. حرف گوش کن باشید. مشتاق به نظر بیایید. این حرفش آزارم می دهد. در این تظاهری که تبلیغش می کند. دنیا جای قشنگ تری می بود اگر آدم ها به جای اینکه خودشان را مشتاق نشان بدهند از عدمِ اشتیاقشان به عنوانِ یک محرک برای کوچ استفاده می کردند و می رفتند پیِ چیزی که اشتیاقشان را بر انگیزد...
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر