قلمی که باهاش می نویسم در احوالم تاثیر مستقیم دارد. روان نویس مشکی از آن مشکی ها که بر سفیدی کاغذ محکم و با وقار نقش می بندند اعتماد به نفس می دهدم. سبز روشن آرامم می کند. آبی آسمانی قلمم را روان می کند به نوشتن از هر دری. مداد اگر تیز نباشد خیالم را به پرواز در می آورد. شوق قصه گویی می دهدم. خودکار آبی و سیاه معمولی صرفا ابزار نوشتن اند. همان طور که مداد نوکی(اتود یا هر چه که نامش هست). نه خیال درشان هست نه احساسی. هیچ.
وقتی نشسته بودم به حل یک سوال. از خودکار آبی پناه بردم به روان نویس مشکی و ناگاه شوق نوشتن و ایده های نو آمد سراغم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر