نمی دانم چرا مدام خسته ام و خواب آلوده این روزها. می رسم خانه و انگار خواب در را برم باز می کند. دلم می خواهد بروم مرخصی چند وقت. ذهنم آیش می خواهد. یک چند وقتی کاری دیگر کردن. یا اگر بشود کاری نکردن. دلهره ی چه خواهد شدِ یک ماه بعد هم هست که مبادا این گل بی سبزه بماند.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر