چهارصد و هفتاد و هفت

قمر و عقرب کماکان در حالِ معاشقه اند و بی خوابی هاش نصیبِ ما! آدم ولی گوشش پر می شود و می گذاردشان به حالِ خودش و زندگی اش را پی می گیرد. بعد می بیند این همه در گیری های ذهنی هم می گذرند و زندگی بهتر از آن است که آدم به کامِ خودش تلخی بریزد و چنگ بزند به اندوه هاش. می گذارد و می گذرد و قمر و عقرب هم به وصالشان خوش باشند، ما که بخیل نیستیم.