حتما که لازم نیست کارِ خاصی کرده باشی، یا جای خاصی رفته باشی. توی خانه نشستن و با هم گپ زدن و آشپزی کردن و غذا خوردن و سکوت و صحبت و قهوه ای که بلد است چنان لطیف درست کند و زمان را به سادگی و بی دلهره گذراندن و بعد سلانه سلانه تا دانشگاه راه رفتن و نشستن و دوباره راه رفتن. برگشتن. در روزمرگی ها گاهی لطافت روح نوازی هست.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر