صد و سی و سه

هدیه گاهی به سادگی یک دست نوشته پشتِ یک عکس است. خاطره و حرف های نگفته. یادش حتی لبخند می آورد. به زیبایی یک مجموعه یادداشت شاید. که هر روز می خوانده ای این چند وقت. یادداشت هایی در باب تنهایی. به دلنشینی و غافلگیرکنندگی لبخند مرد پیانو نواز توی پارک و بلند داد زدنش که تولدت مبارک و شروع کردن به نواختنِ آهنگ تولدت مبارک. به دلگرم کنندگی تماس تلفنی ای سر شام و هیچ نگفتن اش و فقط آهنگ تولد برایت گذاشتن اش و بعد در میانه ی خنده گفتن که خوب همین دیگر تولدت مبارک.