۱۳۹۰ اسفند ۱۹, جمعه

صد و چهل و چهار

خسته ام. می خواستم امشب بخشی از کارهام را به سر و سامان برسانم. اما سرم بی سامان است از کم خوابی های اخیر و دویدن ها و کارها. بروم بخوابم. به قولِ اسکارلت فردا روزِ دیگری ست. حتی اگر امروز همه چیز «بر باد رفته» به نظر بیاید.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر