بعد از یک هفته، اولین شبی که در این ساعت خانه ام. تخت هم کلا خوب است. دراز کشیدن و خوابیدن هم. آقای لازار را دیدم. فیلمِ خوبی بود. الان ولی آقای لازار باید صبر کند. شاید بعد از یک خوابِ طولانی راجع بهش یک حرف هایی بزنم. راجع به پسرک. و بقیه ی بچه ها.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر