پانصد و هفت

از احترام های نگه داشته نشده دلزده ام. از آدمی که محضِ دستِ پیش را گرفتن حرف هایی زد که اعتبار و ارجی را که پیشم داشت باخت. بعد الان از سرِ ناچاری، با چشمانِ نیمه بسته از کنارِ هم رد می شویم و هر بار فکر می کنم یعنی می شود برگردم به آن حالِ قبلِ از آن حرف ها؟ یعنی می شود طول بکشد ولی خوب بشود آخر؟