مسافرت تمام شد و پرت شدم به زندگی روزمره و فکرِ کارهای عقب مانده و خستگیِ کم خوابیِ دیشب و خوشی تمامِ گپ و گفت های دلچسبی که در این مسافرت داشتم.
درباره من
- فریده
- می نویسم. تو بگیر ردی از حال که می خواهم بماند، در موم مثل نیاکان مصری ام. یا روی سنگی به تقلید از مادرِ طبیعت. می نویسم. گاهی به امیدِ خوانده شدن، ولی اغلب برای اینکه خودم بتوانم از توی افکارم بیایم بیرون و بایستم و از دورترک نگاهشان کنم. می نویسم. هر روز. می نویسم. نوشتن، همین و تمام
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر