خیلی خسته ام.
آدم همیشه می تواند نیم ساعت برای یک دوست وقت داشته باشد. مهم نیست چند دقیقه با هم حرف زدیم. این حقیقت که سرِ هر دومان این روزها خیلی شلوغ است، و با این حال من کمی منتظر می مانم و تو کمی شتاب می کنی با در یک نقطه به هم برسیم و چند گامی، هر چه قدر زندگی مجالمان بدهد هم قدم شویم؛ همین کافی نیست برای اینکه لبخند به لب روز را خاتمه دهم؟
پی نوشت. پینا دیدم.
پی نوشت. پینا دیدم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر