بیماری و مسافرت. عجب ترکیبی! تا یک شنبه در مرخصی خواهم بود.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
روز که تمام نمی شود با غروب آفتاب. حتی با نیمه شب. لحظه هایی هستند که انگار کن فریادی در کوهستان، روز هم که تمام شود، موقعی که چشمانت را می بندی که بخوابی پژواک شان در سکوت شب طنین انداز می شود: بازمانده های روز
یاد اردو ها می افتم که چند روز آخر همه مریض می شدن! زود برگرد به کارت! ما اینجا دلخوشی مون ساعت 2 شب بلاگته
پاسخ دادنحذف:دی
مواظب خودت هم باش