دویست و هفتاد و پنج

امروز یک آن یادم افتاد که چند وقتی است که می خواهم دوچرخه بگیرم. هم فال است و هم تماشا. هم ورزش است و هم هزینه ی رفت و آمد های کوتاه تر را از زندگی ام حذف می کند. تو بگیر سرمایه گذاری. یک چیزهایی هست که آدم نباید بگذاردشان که سرد شوند. دو سه ماهی هست که می خواهم دوچرخه بگیرم و تردید و سرد شدن به تعویق انداخته اش. این است که این بار می خواهم همین فردا بروم مغازه و تصمیم را به عمل گره بزنم.