دویست و دوازده

می خوابی و با خودت فکر می کنی که بیدار می شوم و می نویسم. هم بازمانده را، هم گزارشم را. بیدار می شوی. اما خسته ای. از بیداری های شبانه خسته ای. می خوابی. تا صبح.